Embarassing Moment

Nakatanga ako kanina habang hinihintay ko dumating yung libring lunch ko nung maalala ko ang mga panahon kung kelan ay totoy pa lamang ako at hindi malakas ang loob na ipakita ang mga mala-pussycat doll kong galaw. Akala nung mga kaklase ko non ay pinaglihi ako sa istatwa ni Jose Abad Santos sa rotonda sa Guagua kung saan ako lumaki.

Ang eskwelahan namin noon ay Sacred Heart ang pangalan. Noong mga panahon na yon ay puro mga babae lang kami sa eskwelahan. Iisang teacher na lalake lang ang naging teacher ko sa buong panahon na nandoon ako. Lalake, pero duda ako na babae din sya. Mas mahaba pa kasi ang buhok nya sa akin, with matching pigtails at slim na katawan. Later on pala e sasali sya sa miss gay beauty pageant sa Mabalacat. Hello Mr. Joebee.

Teka, mukhang lumihis ako sa topic.

Minumura ako parati noon ni Mr. Joebee, kasi hindi ako marunong sumayaw. Marunong ako, kaso nakakahiya. Ayaw ko nga ipakita ang mga mala-pussycat doll kong galaw eh, pero sa totoo lang, magaling ako sumayaw. Napili nga ako noong college na makipag inter-collegiate nang ballroom eh. Hiyang-hiya lang talaga ako noong highschool kasi nakakahiya naman talaga ang mga pinapagawang sayaw ni Joebee samin, kasi may mga choreography na parang magiging taong tsunami kaming mga magkakaklase. Hindi ko talaga maintindihan.

Pagdating ng foundation day, kailangan na naman sumayaw ng buong klase. Naisipan ng teacher ko na ipasayaw sa amin ang sports na volleyball.

My god, interpretative.

Tapos ang music pa namin ay "selfish".

Kunwari eh nagva-volleyball kami sa hangin.

Ang gara.

May mga costumes pa kami na puting shorts at blue t-shirts.

May crucial role pa nga ako noon. Dahil mahilig akong manggaya ng mga gymnasts noong bata pa ako, marunong akong mag spilt, kaya nila ako pina split. Pero hindi ko alam na may "bisita" o red flag pala ako noon. May tagos.

Nabigla ang mga ka schoolmates ko.

Akala nila dinugo ako dahil hindi na ko virgin.

Hindi naman kasi nakaka de-virginize ang pagsi-split, pero hindi nila alam yon noon.

At dyan nagtatapos ang kahihiyan ko.

Salamat sa pagbabasa.

The Adventures of Vilma the Diega, Part 1

To review, sa dictionary namin, ibig sabihin ng "diega" ay katulong. Kaya Vilma the Diega kasi ang diega namin ay si Vilma, ayun sya sa baba:

Vilma is from a faraway land in Bicol.

Anyway, nakakatawa yung isang encounter namin sa kanya. Syempre bilang Diega, trabaho niya ang tumulong sa pananatiling malinis at maayos ng bahay namin. Kasama na doon ang kung ano anong paglalaba at pag plantsa, all around kasi ang diega namin dahil hindi naman namin gustong kumuha ng yaya.

Minsan bumili kami ng hubby ko ng shoe rack, para maayos yung nasa kabilang room. So my husband asked our diega to help sa pago-organize nung mga shoes sa shoe rack. Sabi nung si Vilma, "Eh kayo lang naman ang nagkakalat dito eh."

*cue the indiana jones music*

At dyan po nagtatapos ang the adventures of vilma the diega part 1.

Para Saan?

Iniisip ko naman ngayon ay kung bakit may buhok tayo sa ibang parte ng katawan na ayaw naman nating magka buhok, for instance sa legs. Ayaw ko nang buhok sa legs ko. Inaahit o winawax ko ito paalis. Ganoon din ang problema ko sa kili kili at sa aking nether regions

Ang hirap maging balbon.

Meron akong Twitter

Hindi ko alam kung bakit ba nag sign up ako for twitter (dahil siguro uso sa mga artistang amerikano?) pero nag sign up ako. Ano ba ang point nito? Pwede kang mag update sa mga kaibigan mo, kung ano ang ginagawa mo sa moment na yon. Hindi naman ako artista para magbalita kung ano ang mga ginagawa ko, pero ginagawa ko parin ito kasi baka sakaling may maawa sa akin at mag reply o mag "follow" man lamang. 2 palang nga ang followers ko eh, yung isa naawa pa sa akin kaya nya ko ginawang friend. Well at least diba. Kesa naman sa walang friends. Mahirap ang walang friends.

Hindi kasing super bongga ng twitter ang facebook o friendster, hindi ka pwede mag upload nang sangkaterbang letrato, pero pwede kang magbigay ng update. Sa palagay ko nga magagamit ito sa trabaho namin eh. Kesa sa harapin mo yung kausap mo o tawagin sa telepono, pwede nalang niyang basahin ang twitter page mo para tingnan kung ginagawa o natapos mo na ba yung pinapagawa nya sa yo. Pwedeng pwede itong gamitin ng boss ko para i-monitor ang mga memos for the mancom, excom at board na ipinagagawa nya sa marketing, customer service, corplan at sa tourism namin. Ang kailangan lang nyang gawin ay basahin ang mga twitter page ng account officers at voila, alam na nya ang status.

Pwede rin syang gumawa ng twitter page nya para doon mag report nang kung ano ano sa mga boss nya o kahit kanino.

Ang ganda diba? HANEP! May screenshot ako dito (batambata pa ako sa letrato kong yan)


Feeling ko talaga sikat na sikat na ako dahil sa twitter. Biruin nyo, nag rereply ako sa mga "tweets" ng mga artista sa hollywood. Kahit hindi nila ako pinapansin at least nakiki-saw saw ako sa mga ipino post nila. Alam ko nakakahiya, lalo na may letrato pa akong naka-upload sa twitter page ko, pero KEBS! Feeling ko sikat ako.

New Photos of my Daughter

Ang ganda ng anak ko. Kahit ang panget ko ngayon, sulit naman. Super beautiful ang baby ko!

Ang sarap ng cerelac!

Bikini baby

Ang ganda talaga ni Kylie

Gusto ko nanaman pagupit ng buhok

Feeling ko lately hindi ako maganda. Mataba na ako, wala pang ka arte arte ang buhok ko. Parang gusto kong ipa-cellopane para maging itim na lahat. Too bad, wala lang akong time, pero gusto ko talaga. Tapos gusto kong pagupit nung katulad kay Camilla Belle sa movie na "When A Stranger Calls". Eto yun:

At actually, gusto ko rin yung buhok ni Rachel Ray. Kaya lang hindi ako sure kung maitatali ko ang buhok ko kung ganoon ka short. Alam nyo na de-depress din ako kasi hindi na ko katulad ng dati. Dati ang haba ng hair ko, ngayon I'm so panget. I have short hair and I'm 20 lbs heavier. I don't think I'll lose this weight soon dahil hindi naman ako pwedeng mag exercise pa. Basta nakakalungkot. Tinatanong ko nga yung asawa ko kung hindi ba sya disappointed, WALA NA YUNG BABAENG PINAKASALAN NIYA, promise.

I'm so sad.

Award Giving Body

Actually, 8 years na ko sa company. Pero ung first three years ko were not counted because naka detail lang ako...

Nagpakita parin ako sa mga press kahit pinagkaguluhan nila yung katabaan ko. Bahala na sila. Tawanan nila ako if they like. Whatever whatever whatever!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! BASTA!

Moment ko yon!

Amygdala on GVFM 99.1

My brother Paolo (the tallest one, rightmost) and their band AMYGDALA was on GVFM last night doing interviews. The show was a 2-hour show and featured not only the interview, but also live acoustic performances from them.

They performed 5 songs (4 originals, 1 remake). It was awesome. I was truly beaming with pride. I'll post their performances here as soon as I get a recording of their interview/performance. My favorite performance was "You Got Me" and "Love Song". They were also made to compose 3 songs on the spot. All songs were hot. Loved it.

The entire band did very well. My brother's the vocalist by the way.

They're featured in the rockapampangan album where they did the rock version of Aldo Ning Kekeng Kasal.

Buy it. Its great!

GRABEEE! Part 2

Ayoko nang lumabas!

Puro nalang "ang taba mo" ang naririnig ko. Hindi nila alam nasasaktan din ako. May damdamin naman ako kahit papaano diba. Atsaka kapapanganak ko lang naman. Mas mataba naman ako nung nanganak ako kesa ngayon. Pero parang wala din.

Nakakainis ang ganyan. Bakit ba concerned na concerned sila sa katawan ko? Hindi ba sila masaya na mas payat sila sa kin? Dapat nga pasalamat sila, kung di ako mataba, hindi sila magmumukhang payat! Hahaha. Alam ko super payat ako dati, pero hindi naman ako dabiana para okrayin nila ako ng todo todo. Masakit din kasi sa damdamin ko iyon. Lalo na hindi ko naman mga ka close talaga ang nang-ookray sa akin.

Eto rin ang dahilan kung bakit ayaw kong mag attend ng flag raising at iba pang gathering sa work. Kasi naman puro yun nalang naririnig ko.

Kahapon nga, yung isang taga-HRD, binati ko na nga na ang sexy nya. Alam mo ba ang ganti eh sabihing mataba ako. Pinuri ko na nga binastos pa ko. Tapos pinoint out pa nya sa mga kasamahan nyang bago na dati kaming parang beauty queen. Kailangan pa bang gawin yon? Wala naman akong ginagawa sa kanila na masama o masakit pero insulto talaga ang napapala ko.

Wag kayo mag-alala. Next year skeleton nalang ang matitira sa kin.

GRABEEEEE

Ang hirap talaga ng bagong panganak. Alam nyo, lahat nalang ng masalubong ko sinasabi tumaba ako. Siguro dapat na akong magpapayat. Plano ko nga i-post ang weight ko dito weekly eh. Challenge kumbaga.

Kahit saan kasi ako pumunta puro, "tumaba ka", ang naririnig ko. Iba iba pa nga ang way nila ng pagsabi eh. May nag gegesture na pabilog sa mukha. May nagsasabi ng diretsong, "tumaba ka". May nagsasabing, "parang tumaba ka yata."

Gusto kong sabihin sa kanilang lahat, "Patawarin nyo ko!"

Sabi nga ng boss ko sa Pilipinas lang daw ganyan. Sa America daw ni sa panaginip ng mga amerikano hindi nila sasabihin sa mukha mo na, "You look fat" o "you gained weight". Kasi nga masakit sa damdamin yong sabihan sa mukha mo ng ganun. Kasi naman hindi na kailangang sabihin ang obvious. Do not state the obvious ika nga.

May valid reasons naman ako kung bakit hindi pa ko pumapayat eh:

1. Una sa lahat Caesarian ako, hindi daw ako pwedeng mag work out for at least one year sabi ng OB Gyne ko. Tinry ko ngang tumakbo pero sumasakit yung tahi ko. Syempre hindi na muna ako tatakbo diba.

2. Bawal din mag buhat.

3. Kapapanganak ko lang nung November. 5 buwan palang. Natural malaki pa ang tiyan ko.

Hay nako. Di bale, papayat din ako. Makikita nalang nila bongga na ako, pero baka next year pa liliit yung tiyan ko dahil hindi naman ako pwedeng mag sit ups. Yung tahi ko baka mapunit punit. Ibang gastos nanaman yon.